Yıllardır Karar Veremeyen Ev Sahiplerinin Ortak Psikolojisi
- Remax Ayhan Aslan
- 1 Mar
- 1 dakikada okunur
Yıllardır karar veremeyen ev sahiplerinin psikolojisine bakıldığında, hepsinde ortak bir örüntü göze çarpar: sorun bilgi eksikliği değil, kararın her iki tarafında da kaybedilecek bir şeyler olduğu inancıdır. Bu psikolojinin birinci katmanı statüko önyargısıdır. Mevcut durumu değiştirmek, değişikliğin sonuçları ne olursa olsun tehlikeli hissettirirdir. Satmak bir kapıyı kapatır; bu kapının kapanmasından duyulan üzüntü, yeni kapının açacağı fırsatı gölgeler. Zihin kaybı daha canlı hayal eder ve bu yüzden hareketsizlik güvenli bir liman gibi görünür. İkinci katman mükemmel zamanı beklemektir. Piyasa biraz daha yükselse, faizler düşse, ekonomi netleşse — bu koşulların hiçbiri bir arada gerçekleşmez ve bekleme süresiz uzar. Mükemmel zaman, karar vermekten kaçınmak için üretilen en meşru gerekçedir. Üçüncü katman pişmanlık korkusudur. Satsam ve fiyat daha da yükselse ne olur? Bu soru, satış kararının önüne geçen en yaygın düşüncedir. Ancak bu sorunun yanıtı hiçbir zaman bilinemez; bilinemeyen bir sonuçtan korkmak ise kararı sonsuza ertelemek demektir. Bu üç katmanı aşmak için tek bir çerçeve yeterlidir: kararı geri alınamaz bir son olarak değil, belirli koşullar altında en iyi seçim olarak tanımlamak. Piyasa ilerleyen dönemde farklı bir yön çizse bile, bugünün koşullarında alınan bilinçli bir karar yanlış değildir. Yıllardır karar veremeyen ev sahibinin ihtiyacı daha fazla bilgi değil; belirsizlikle barışık olmayı öğrenmektir.
Yorumlar